zaman alay ettikçe hergün , hergün bişeyleri daha sıradan ve tekdüze yaşadıkça vicdan muhasebem dahada kuvvetlenip , beynimde beni kemiren bir uğultu gittikçe artıyor..
zaman alay ettikçe evet , sürükleyip hergün içimdekileri bir çöplüğe bırakıp geliyorum aslında ..çünkü bazı şeyler çözümsüz ..hergün sil baştan düşünmek beni yoran , hemde çözümü olmadan , ama kaçamadığım bir zakkum işte bazı şeyler..ya da varlığımın güçsüzlüğünü haykıran bir tokat hemde sıradan ..
değiştirip huylarımı , içimi allak bullak edip sonunda razı olduğum bir kişilik çıkarıyor hayat ortaya ..zorbalıkla yapıyor bunu önüne kata kata ...her değişimim radikal oluyor ..fırsatlar tanıyorum sağımda solumda nefes alanlara ..bekliyorum , acele etmiyorum..ama karar verdiysem kişiliksiz olduğuna hiç iz kalmayana dek kazıyorum olduğu yerden ..yırtıyorum hikayemi bir daha okumamak üzere yürek kitabımdan..yani hikayenin sonunu yazıyorum hemde hiç düşünmeden ..
böyle esmiyordu bu rüzgar oysa ..yorgunluğun ardından içilen kahve gibi tad veriyordu hayat kimi zaman ..hınca dönen bir bezginlik hiç uğramamıştı oysa ..içimde yalancı bir İshak vardı hep , kimsenin duymadığı bir inilti ve sadece beni rahatsız eden ....
gökyüzüne çevirdiğimde başımı gözlerimi alsada parlaklığı , bazen de gri bir renge dönüp kendini üstüme bırakacakmış gibi gelir..gökyüzü bile dar gelir , ağır gelir o anlarda ..ya da sesinde demlendiğim bir nefesle yaşamak yine yeniden güzelleşir beynimde..
gel gitlere sıkışmış bir suçlu gibidir ruhum...ölmekle yaşamak arasında gider de gelir..
